Bir Psikolojik Danışmanın Düş(üş)leri

Öyle zamanlarda istiyordum ki seni Bir sen anlayabilirdin beni Çağırırdım seni haykırırcasına Duymazdın, yorgunluktan omuzlarında dinleneceğimi Israrla gitmek isterken Öylece kalakaldım dört duvar arasında Nefesimi tuttum aniden Geleceğini bilsem bırakırdım usulca İstemedin ama yaşamamı… Kökleri derinleşen uçurumlarım Gün batımını içine hapsetti Tüm kızıllığını yüreğime yüklemişti Ağırlığından sustum Ey gönlümün derinlikleri, anla artık Bir gün batımını bile kaldıramadın...

  Akşamüstü o yerde Durgun okyanusun ortasında Bir geminin güvertesine asılmış Rengarenk insanlar, Ellerinde umutları ve mektupları… Vakit geldi işte Herkes başladı okumaya Tüm mevsimlerin heyecanı vardı Umutlu gözlerde… Durun orada biri var Herkes sustu bir anda Mevsimlerin heyecanı perdelendi Gözler döndü onun üzerine Haykırdı o adam: “Yanlış geldi bu mektup Kimsem yoktu benim” diye İşte o an tüm mevsimler Heyecanını yitirdi usulca Tek bir mevsim kaldı geriye Sonbaharı almıştı kalplerine Gölgelerinden döküldü Yalnızlıklarını yaprakları…